70082 Curtiss P-36C

70082 Curtiss P-36C

Model samolotu z końcowej serii P-36A, z dodatkowym uzbrojeniem w skrzydłach. Używany do treningu i testów kamuflażu, dzięki czemu cieszy oko wieloma wariantami malowania.

W zestawie znajdziesz:

• wypraski plastikowe (2 szare i 1 przezroczysta)
• wydrukowane 3D zasobniki amunicji do skrzydłowych karabinów maszynowych
• kalkomanie do trzech opcji malowania
• maski do malowania kabiny i kół
• instrukcję
• plik do samodzielnego druku 3D z detalami

Bezpłatny plik do samodzielnego druku 3D

Do pobrania kodem QR lub linkiem w instrukcji modelu.

Zawartość pliku 3D:

fotel pilota z pasami, wręga kadłuba, tablica przyrządów, rury wydechowe

Warianty oznakowania:

• Curtiss P-36C, 27th Pursuit Squadron, 1st Pursuit Group,
  National Air Races, Cleveland, Ohio, wrzesień 1939
  Samolot w jednym z najbardziej charakterystycznych, eksperymentalnych schematów kamuflażu stosowanych przez 27th PS. Tymczasowe, kontrastowe malowanie miało charakter pokazowy i było elementem prób prowadzonych przed wprowadzeniem standardowych schematów wojennych.
• Curtiss P-36C, 27th Pursuit Squadron, USAAC,
  Selfridge Field, Michigan, 1939
  Maszyna sfotografowana przed zastosowaniem pokazowych kamuflaży, w jednolitym, klasycznym wykończeniu używanym w jednostkach liniowych. Przykład wczesnego wyglądu P-36C przed intensywną fazą testów malowań.
• Curtiss P-36C, 23rd Composite Group,
  Eglin Field, Florida, 1941-1942
  Samolot używany do intensywnego szkolenia i lotów próbnych. Jednostka brała udział w treningowych lotach przechwytujących bombowce B-25B z jednostki Jamesa H. Doolittle’a, przed nalotem na Tokio w kwietniu 1942 roku. Prowizoryczny kamuflaż i widoczne przetarcia powłoki są efektem częstych lotów i kolejnych przemalowań.

Curtiss P-36C Hawk – krótka seria na progu nowej epoki

Curtiss P-36 Hawk był pierwszym nowoczesnym myśliwcem amerykańskim wprowadzonym do służby liniowej przez USAAC. Powstał jako odpowiedź na gwałtowne zmiany w światowym lotnictwie wojskowym drugiej połowy lat trzydziestych i stanowił wyraźne odejście od wcześniejszych konstrukcji dwupłatowych. Chowane podwozie, zamknięta kabina pilota i całkowicie metalowa konstrukcja uczyniły go punktem wyjścia dla kolejnych generacji amerykańskich myśliwców.

Cechy wersji P-36C

Wersja P-36C stanowiła ostatni etap rozwoju tej konstrukcji i jednocześnie bardzo krótką serię produkcyjną. Ostatnie trzydzieści egzemplarzy P-36A ukończono już w nowym standardzie, wprowadzając silnik Pratt & Whitney R-1830-17 o mocy 1200 KM oraz wzmocnione uzbrojenie. Samoloty tej wersji otrzymały dodatkowe karabiny maszynowe kalibru 0.30 cala w skrzydłach, z charakterystycznymi, widocznymi z zewnątrz zasobnikami na łuski z wystrzelonych nabojów umieszczonymi pod płatami — cechą łatwo rozpoznawalną dla P-36C.

Niewielka liczba wyprodukowanych maszyn sprawiła, że P-36C nie tworzyły odrębnych, jednorodnych jednostek, lecz zostały rozproszone pomiędzy eskadry operujące głównie na wcześniejszych P-36A. Największe ich skupienie znalazło się w 27th Pursuit Squadron (eskadra pościgowa), która stała się naturalnym zapleczem do prób eksploatacyjnych oraz testów nowych rozwiązań, w tym eksperymentalnych schematów kamuflażu.

P-36C w 27th Pursuit Squadron

To właśnie samoloty 27th Pursuit Squadron odegrały kluczową rolę w programach testowych malowań prowadzonych w 1939 roku. Kulminacją tych działań był udział P-36C w National Air Races we wrześniu 1939 roku w Cleveland (Ohio). Zaprezentowane tam maszyny przyciągały uwagę odważnymi, kontrastowymi i często tymczasowymi schematami kamuflażu, nakładanymi bez jednolitych wytycznych i traktowanymi jako poligon doświadczalny dla przyszłych standardów.

Eglin Field i P-36C przeciwko bombowcom Doolittle'a

Inną jednostką, w której służyły P-36C, była 23rd Composite Group (Mieszana Grupa Lotnicza) bazująca w Eglin Field na Florydzie. Znajdowało się tam Air Corps Proving Ground, gdzie doskonalono taktykę lotnictwa myśliwskiego i bombowego oraz prowadzono szeroko zakrojone prace badawcze. W tym samym ośrodku szkoliły się później załogi bombowców B-25B do słynnego nalotu na Tokio w kwietniu 1942 roku, a P-36 brały udział m.in. w szkoleniu ich strzelców pokładowych.

W efekcie Curtiss P-36C zapisał się w historii jako jedna z najbardziej niejednoznacznych i wizualnie zróżnicowanych odmian Hawka. Krótka seria, rozproszenie w jednostkach oraz intensywne testy sprawiły, że niemal każdy egzemplarz różnił się detalami wyposażenia i wyglądem zewnętrznym, czyniąc tę wersję szczególnie atrakcyjną dla badaczy i modelarzy zainteresowanych okresem przejściowym w rozwoju amerykańskiego lotnictwa myśliwskiego.

Informacje o bezpieczeństwie produktu
Informacje o producencie